เมนู 2 · ฉบับที่ 3

กติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม

โหมดดูข้อมูล ← กลับรายการ

ชื่อเต็ม: 3. กติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม
จำนวนข้อที่ใช้เชื่อมโยง: 28 ข้อ
รายการเชื่อมกับโครงการ: 239 รายการ
ไฟล์สัญลักษณ์: udhr03.png

ข้อที่เกี่ยวข้อง

28 ข้อ

ข้อย่อยที่	รายละเอียด
ข้อ 6 (1)	ข้อ 6 (1) รัฐภาคีแห่งกติกานี้รับรองสิทธิในการทํางาน ซึ่งรวมทั้งสิทธิของทุกคนในโอกาสที่จะหาเลี้ยงชีพโดยงานซึ่งตนเลือกหรือรับอย่างเสรี และจะดําเนินขั้นตอนที่เหมาะสมในการปกป้องสิทธินี้
ข้อ 6 (2)	ข้อ 6 (2) ขั้นตอนซึ่งรัฐภาคีแห่งกติกานี้จะต้องดําเนินเพื่อให้บรรลุผลในการทําให้สิทธินี้เป็นจริงอย่างบริบูรณ์ จะต้องรวมถึงการให้คําแนะนําทางเทคนิคและวิชาชีพและโครงการ ฝึกอบรม นโยบายและเทคนิคที่จะทําให้บรรลุผลในการพัฒนาทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรมอย่างสมํ่าเสมอ และการจ้างงานอย่างบริบูรณ์และเป็นประโยชน์ ภายใต้เงื่อนไขทั้งหลายที่เป็นการปกป้องเสรีภาพขั้นพื้นฐานทางการเมืองและทางเศรษฐกิจของปัจเจกบุคคล
ข้อ 7 (1)	ข้อ 7 (1) ค่าตอบแทนขั้นตํ่าที่ให้แก่ผู้ทํางานทั้งปวง ประกอบด้วย ค่าจ้างที่เป็นธรรมและค่าตอบแทนที่เท่าเทียมกันสําหรับงานที่มีคุณค่าเท่ากัน โดยปราศจากความแตกต่างในเรื่องใด โดยเฉพาะอย่างยิ่งสตรีจะได้รับการประกันสภาพการทํางานที่ไม่ด้อยกว่าบุรุษ โดยได้รับค่าจ้างที่เท่าเทียมกันสําหรับงานที่เท่าเทียมกัน ความเป็นอยู่ที่เหมาะสมสําหรับตนและครอบครัวตามบทบัญญัติแห่งกติกานี้
ข้อ 7 (2)	ข้อ 7 (2) สภาพการทํางานที่ปลอดภัยและถูกสุขลักษณะ
ข้อ 7 (3)	ข้อ 7 (3) โอกาสเท่าเทียมกันสําหรับทุกคนที่จะได้รับการส่งเสริมให้มีความก้าวหน้าในการทํางานของตนในระดับที่สูงขึ้นตามที่เหมาะสม โดยไม่ขึ้นอยู่กับข้อพิจารณาใด นอกจากอาวุโสและความสามารถ
ข้อ 7 (4)	ข้อ 7 (4) การพักผ่อน เวลาว่างและข้อจํากัดที่สมเหตุสมผลในเรื่องเวลาทํางานและวันหยุดเป็นครั้งคราวโดยได้รับค่าตอบแทนตลอดจนค่าตอบแทนสําหรับวันหยุดทางการด้วย
ข้อ 9	ข้อ 9 รัฐภาคีแห่งกติกาฉบับนี้ รับรองสิทธิของทุกคนในอันที่จะมีสวัสดิการสังคม รวมทั้งการประกันสังคม
ข้อ 10 (1)	ข้อ 10 (1) ครอบครัว ซึ่งเป็นหน่วยรวมของสังคมที่เป็นพื้นฐานและเป็นธรรมชาติ ควรได้รับการคุ้มครองและช่วยเหลืออย่างกว้างขวางที่สุดเท่าที่จะทําได้ โดยเฉพาะในการจัดตั้งและในขณะที่ต้องรับผิดชอบต่อการดูแลและการศึกษาของเด็กที่ยังพึ่งตนเองไม่ได้ การสมรสต้องกระทําโดยความยินยอมอย่างเสรีของผู้ที่เจตนาจะสมรส
ข้อ 10 (2)	ข้อ 10 (2) มารดาควรได้รับการคุมครองพิเศษระหว่างช่วงระยะเวลาตามควรก่อนหรือหลังการให้กําเนิดบุตร ในระหว่างช่วงระยะเวลาเช่นว่า มารดาซึ่งทํางานควรได้รับอนุญาตให้ลาโดยได้รับค่าจ้าง หรือลาโดยมีสิทธิประโยชน์ด้านสวัสดิการสังคมอย่างเพียงพอ
ข้อ 10 (3)	ข้อ 10 (3) ควรมีมาตรการคุ้มครองและช่วยเหลือพิเศษแก่เด็กและผู้เยาว์ทั้งปวง โดยไม่มีการเลือกปฏิบัติเนื่องจากชาติกําเนิดหรือเงื่อนไขอื่น ๆ เด็กและผู้เยาว์ควรได้รับการคุ้มครอง จากการแสวงหาประโยชน์ทางเศรษฐกิจและสังคม การว่าจ้างเด็กให้ทํางานซึ่งเป็นภัยต่อจิตใจหรือสุขภาพหรือเป็นอันตรายต่อชีวิตหรืออาจจะขัดขวางพัฒนาการตามปกติของเด็กควรได้รับการลงโทษตามกฎหมาย รัฐควรกําหนดอายุขั้นตํ่าซึ่งห้ามไม่ให้มีการจ้างแรงงานเด็กและกําหนดให้มีโทษตามกฎหมายด้วย
ข้อ 11 (1)	ข้อ 11 (1) รัฐภาคีแห่งกติกานี้รับรองสิทธิของทุกคนในมาตรฐานการครองชีพที่เพียงพอ สําหรับตนเองและครอบครัว ซึ่งรวมถึงอาหาร เครื่องนุ่งห่ม และที่อยู่อาศัย ที่เพียงพอ และสภาพการครองชีพที่ดีขึ้นอย่างต่อเนื่อง รัฐภาคีจะดําเนินขั้นตอนที่เหมาะสมเพื่อประกันการทําให้สิทธินี้เป็นจริง โดยรับรองความสําคัญอย่างแท้จริง ของความร่วมมือระหว่างประเทศบนพื้นฐานของความยินยอมโดยเสรี
ข้อ 11 (2)	ข้อ 11 (2) รัฐภาคีแห่งกติกานี้ รับรองสิทธิขั้นพื้นฐานของทุกคนที่จะปลอดจาก ความหิวโหย โดยจะต้องดําเนินมาตรการโดยเอกเทศและโดยความร่วมมือระหว่างประเทศ รวมทั้งโครงการเฉพาะซึ่งจําเป็น
ข้อ 11 (2-ก)	ข้อ11 (2-ก) ในการปรับปรุงวิธีการผลิต เก็บรักษาและการแบ่งสรรอาหาร โดยใช้ความรู้อย่างเต็มที่ทางเทคนิคและทางวิทยาศาสตร์ โดยการเผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับหลักโภชนาการ และโดยการพัฒนาหรือการปฏิรูประบบเกษตรกรรมในทางที่จะทําให้สามารถบรรลุผลการพัฒนา และการใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด
ข้อ 11 (2-ข)	ข้อ11(2-ข) ในการประกันการแบ่งสรรอย่างเท่าเทียมของอุปทานอาหารโลกตามสัดส่วนความต้องการ โดยคํานึงถึงทั้งปัญหาของประเทศที่นําเข้าอาหารและประเทศส่งออกอาหาร
ข้อ 12 (1)	ข้อ 12 (1) รัฐภาคีแห่งกติกานี้รับรองสิทธิของทุกคนที่จะมีสุขภาพกายและสุขภาพจิตตามมาตรฐานสูงสุดเท่าที่เป็นได้
ข้อ12(2-ก)	ข้อ12(2-ก) การหาหนทางลดอัตราการตายของทารกก่อนคลอดและของเด็กแรกเกิดและการพัฒนาที่มีประโยชน์ต่อสุขภาพของเด็ก
ข้อ12(2-ข)	ข้อ12(2-ข) การปรับปรุงในทุกด้านของสุขลักษณะทางสิ่งแวดล้อมและอุตสาหกรรม
ข้อ12(2-ค)	ข้อ12(2-ค) การป้องกัน รักษาและควบคุมโรคระบาด โรคประจําถิ่น โรคจากการประกอบอาชีพและโรคอื่น ๆ
ข้อ12(2-ง)	ข้อ12(2-ง) การสร้างสภาวะที่ประกันบริการทางแพทย์ และการให้การดูแลรักษาพยาบาลแก่ทุกคนในกรณีเจ็บป่วย
ข้อ13(1)	ข้อ13(1) รัฐภาคีแห่งกติกานี้รับรองสิทธิของทุกคนในการศึกษา รัฐภาคีเห็นพ้องกันว่าการศึกษาจะต้องมุ่งให้เกิดการพัฒนาบุคลิกภาพของมนุษย์และความสํานึกในศักดิ์ศรีของตนอย่างบริบูรณ์ และจะต้องเพิ่มพูนการเคารพในสิทธิมนุษยชนและเสรีภาพขั้นพื้นฐาน รัฐภาคีเห็นพ้องกันอีกว่า การศึกษาจะต้องทําให้ทุกคนสามารถมีส่วนร่วมในสังคมอย่างมีประสิทธิภาพ จะต้องส่งเสริมความเข้าใจ ความอดกลั้นและมิตรภาพระหว่างชาติ และกลุ่มเชื้อชาติ ชนกลุ่มน้อยหรือกลุ่มศาสนาทั้งปวง และสานต่อไปถึงกิจกรรมของสหประชาชาติในการธํารงไว้ซึ่งสันติภาพ
ข้อ13(2-ก)	ข้อ13(2-ก) การศึกษาขั้นประถมจะต้องเป็นการศึกษาภาคบังคับและจัดให้ทุกคนแบบให้เปล่า
ข้อ13(2-ข)	ข้อ13(2-ข) จะต้องจัดการศึกษาขั้นมัธยมในรูปแบบต่าง ๆ รวมทั้งการศึกษามัธยมทางเทคนิคศึกษาและอาชีวศึกษาให้มีขึ้นโดยทั่วไป และให้ทุกคนมีสิทธิได้รับโดยวิธีการที่เหมาะสมทุกทาง และโดยเฉพาะอย่างยิ่งโดยการนําการศึกษาแบบให้เปล่ามาใช้อย่างค่อยเป็นค่อยไป
ข้อ13(2-ค)	ข้อ13(2-ค) ทุกคนจะต้องสามารถได้รับการศึกษาขั้นอุดมศึกษาอย่างเท่าเทียมกัน บนพื้นฐานของความสามารถ โดยวิธีการที่เหมาะสมทุกทาง และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง โดยการนําการศึกษาแบบให้เปล่ามาใช้อย่างค่อยเป็นค่อยไป
ข้อ13(2-ง)	ข้อ13(2-ง) การศึกษาขั้นพื้นฐานจะต้องได้รับการสนับสนุนหรือส่งเสริมให้มากที่สุดเท่าที่จะทําได้สําหรับผู้ที่ไม่ได้รับหรือเรียนไม่ครบตามช่วงระยะเวลาทั้งหมดของการศึกษาขั้นประถม
ข้อ13(2-จ)	ข้อ13(2-จ) จะต้องดําเนินการพัฒนาระบบโรงเรียนทุกระดับอย่างแข็งขัน ให้มีระบบทุนการศึกษาที่เพียงพอ และปรับปรุงสภาพของวัสดุประกอบการสอนของครู อย่างต่อเนื่อง
ข้อ13(3)	ข้อ13(3) รัฐภาคีทั้งหลายแห่งกติกานี้รับที่จะเคารพเสรีภาพของบิดามารดาและผู้ปกครองตามกฎหมายในกรณีที่มีในการเลือกโรงเรียนสําหรับเด็กของตน นอกจาก ที่จัดตั้งโดยเจ้าหน้าที่รัฐ เช่นที่เป็นไปตามมาตรฐานการศึกษาขั้นตํ่าที่รัฐกําหนดไว้หรือให้ความเห็นชอบเพื่อประกันให้การศึกษาทางศาสนาและศีลธรรมของเด็กเป็นไป โดยสอดคล่องกับความเชื่อถือของตน
ข้อ13(4)	ข้อ13(4) ไม่มีส่วนใดของข้อนี้จะแปลไปในทางก้าวก่ายเสรีภาพของปัจเจกชน และองค์กรในการจัดตั้งและดําเนินการสถาบันการศึกษา ทั้งนี้ ขึ้นอยู่กับการปฏิบัติ ตามหลักการที่ระบุไว้ในวรรค 1 ของข้อนี้และข้อกําหนดที่ว่า การศึกษาในสถาบันเช่นว่าจะต้องสอดคล่องกับมาตรฐานขั้นตํ่าตามที่รัฐได้กําหนดไว้
ข้อ14	ข้อ14 รัฐภาคีแต่ละรัฐแห่งกติกานี้ ซึ่งในเวลาเข้าเป็นภาคียังไม่สามารถจัดให้มีการประถมศึกษาภาคบังคับแบบให้เปล่าในเขตเมืองและเขตอื่น ๆ ภายใต้เขตอํานาจของตนรับที่จะหาทางและจัดทําแผนปฏิบัติการโดยละเอียดเพื่อทําให้เกิดความคืบหน้าในการปฏิบัติตามกติกาฉบับนี้ภายในเวลา 2 ปี และกําหนดไว้ในแผนภายในระยะเวลาที่สมเหตุสมผล ซึ่งหลักการในการจัดการศึกษาภาคบังคับแบบให้เปล่าสําหรับทุกคน